TAPING LOGOPEDYCZNY

Sensomotoryczne wsparcie mięśni orofacjalnych w celu poprawy mowy, połykania i oddychania

Taping logopedyczny to metoda wspomagająca stosowana w terapii zaburzeń mowy oraz funkcji orofacjalnych, ukierunkowana na wspieranie pracy mięśni twarzy i aparatu artykulacyjnego za pomocą specjalnych elastycznych taśm.

Metoda ta stanowi uzupełnienie terapii logopedycznej, masażu logopedycznego, terapii orofacjalnej oraz innych form terapii wspomagającej.

Taping umożliwia długotrwałe, łagodne oddziaływanie sensoryczne na mięśnie i receptory skóry, dzięki czemu poprawia kontrolę ruchów i koordynację oraz wspiera kształtowanie fizjologicznie prawidłowych wzorców ruchowych.

Jak działa?

Taśmy aplikowane są na określone obszary twarzy i okolicy orofacjalnej zgodnie z celami terapii.

Podczas ruchu i pracy mięśni taśma wywiera stałe, łagodne oddziaływanie mechaniczne i proprioceptywne na skórę oraz tkanki położone pod nią.

W odpowiedzi na to:
• aktywizowane są osłabione mięśnie
• zmniejsza się nadmierne napięcie mięśniowe
• poprawia się koordynacja ruchów
• zwiększa się wrażliwość sensoryczna okolicy orofacjalnej
• poprawia się kontrola ruchów języka, warg i żuchwy
• wspierane jest kształtowanie fizjologicznych wzorców ruchowych

W zależności od sposobu aplikacji taping może wspierać kształtowanie:
• oddychania przez nos
• prawidłowej pozycji spoczynkowej języka
• fizjologicznego wzorca połykania
• bardziej stabilnej artykulacji

Kluczowy efekt związany jest z długotrwałą stymulacją sensomotoryczną, utrzymującą się również poza gabinetem terapeutycznym.
✓

Wskazania

Metoda stosowana jest u dzieci:

  • z zaburzeniami motoryki aparatu artykulacyjnego
  • z hipo- lub hipertonią mięśni orofacjalnych
  • z nieprawidłową pozycją języka w spoczynku
  • z zaburzeniami wzorca połykania
  • z nadmiernym ślinieniem
  • z dysfunkcją stawu skroniowo-żuchwowego
  • z zaburzeniami artykulacji (m.in. artykulacją międzyzębową, brakiem pionizacji języka i innymi)
×

Przeciwwskazania

Metoda nie jest stosowana w przypadku:

  • alergii na klej stosowany w taśmach
  • ostrych chorób skóry w miejscu aplikacji
  • uszkodzeń skóry (ran, oparzeń, otarć, świeżych blizn)
  • chorób onkologicznych bez zgody lekarza prowadzącego
  • zaburzeń integralności naczyń i krwawień
  • nasilonych zaburzeń odpływu limfy
  • podwyższonej temperatury ciała i ostrych infekcji
  • wyraźnej nietolerancji aplikacji taśm
i Decyzja o zastosowaniu metody podejmowana jest po ocenie stanu dziecka oraz okolicy orofacjalnej.

Jakich efektów można oczekiwać?

Przy regularnym stosowaniu obserwuje się:
• poprawę kontroli artykulacji
• zwiększenie stabilności ruchów języka i warg
• zmniejszenie ślinienia
• poprawę oddychania przez nos
• kształtowanie bardziej fizjologicznego wzorca połykania
• zwiększenie skuteczności terapii logopedycznej

Zmiany pojawiają się stopniowo i są najbardziej widoczne przy połączeniu tapingu z terapią podstawową.

Dlaczego ważny jest indywidualny dobór?

Schemat tapingu zawsze dobierany jest indywidualnie.

Uwzględnia się:
• stan napięcia mięśniowego
• cechy artykulacji
• wrażliwość sensoryczną
• tolerancję aplikacji
• cele terapii

Pozwala to uzyskać precyzyjne i bezpieczne oddziaływanie bez przeciążania układu orofacjalnego.

Rola w terapii kompleksowej

Taping logopedyczny wzmacnia efekty innych metod terapeutycznych:

• terapii logopedycznej
• masażu logopedycznego
• terapii orofacjalnej
• terapii sensomotorycznej

Taping wspiera i wydłuża efekty terapii podstawowej pomiędzy zajęciami, sprzyjając utrwalaniu bardziej stabilnych wzorców ruchowych.

Bezpieczeństwo

Metoda:
• jest nieinwazyjna i bezbolesna
• wykorzystuje elastyczne, hipoalergiczne materiały
• dostosowywana jest do stanu dziecka
• wymaga indywidualnego doboru
• prowadzona jest pod kontrolą specjalisty

Istota metody

Taping logopedyczny to metoda długotrwałego sensomotorycznego wsparcia mięśni orofacjalnych, ukierunkowana na poprawę koordynacji, kontroli mięśniowej oraz kształtowanie fizjologicznie prawidłowej pracy aparatu mowy.

Przewijanie do góry